BoyukMillet.com Türkçe Biz yanmasaq vətən yanar
Çok çalkantılı bir süreçten geçiyoruz… Bizim başımız iç siyaset, din literatürü ve günlük tartışmalarla meşgulken, bölgemizde çok ciddi gelişmeler yaşanıyor. Deyim yerindeyse bölgemizde kartlar yeniden dağıtılıyor ve köprünün altından sular akmaya devam ediyor…
Peki neler oluyor?
Öncelikle konu benim alanım… Yani Türkiye-Azerbaycan-Ermenistan üçgeniyse, işin içine diaspora ve lobi meselesi de girer. Ben de bu meseleleri uzun yıllardır yakından takip ettiğim için kendimi sorumlu hissederim…
Evet, bölgemizde çok ciddi gelişmeler yaşanıyor ve biz bunları maalesef ya takip edemiyoruz ya da etmemize izin verilmiyor…
Bölgede birbiriyle ihtilaf halinde üç devlet var: Türkiye, Azerbaycan ve Ermenistan… Bunların iç siyasetiyle ve bölgesel dengeleriyle sürekli ilgilenen üç büyük güç daha var: Rusya, İran ve ABD…
Bu süreçte en aktif hamle yapan ülke ise Ermenistan…
Ermenistan, asırlardır omuz omuza olduğu ve sürekli destek aldığı, hatta deyim yerindeyse “piyonu” gibi hareket ettiği Rusya’ya artık sırt çevirmeye başladı. Hal böyle olunca bölgede güç savaşı açık açık görülmeye başladı.
Karabağ meselesinde uzun yıllar Rusya’nın desteğini alan Ermenistan, Karabağ’dan çıkarıldığı süreçte Moskova’yı yanında göremeyince rotasını değiştirdi. Şimdi Avrupa Birliği, NATO ve dolayısıyla ABD ile ilişkilerini hızla geliştirmeye çalışıyor.
Aynı zamanda da dünyaya şu mesajı vermeye çalışıyor:
“Bu bölgenin en eski kültürel varlığı benim…”
Bakın, daha birkaç gün önce sessiz sedasız ABD ile stratejik ortaklık anlaşması imzaladı Ermenistan… İmzanın atıldığı salondaki tablo bile aslında çok şey anlatıyordu. Biz diaspora ve lobi faaliyetleriyle uğraşan insanlar bu görüntüleri farklı okuruz…
Mesela siz böyle sahneleri Türkiye’de veya Azerbaycan’da kolay kolay göremezsiniz. Çünkü Türkiye ve Azerbaycan’ın uluslararası anlaşmaları genelde insan ve kültür odaklı değil; daha çok siyasi ve stratejik eksende yürür.
Ama Ermenistan burada ABD’ye, Avrupa Birliği’ne ve dünyaya çok güçlü mesajlar veriyordu.
Gelin şimdi bu görüntüyü diaspora ve lobi faaliyetleri açısından okuyalım…
Arkadaki tabloda en önemli vurgu kadının üretimdeki yeri… Kadının çalışması, üretmesi, tarım ve kültür aynı karede anlatılıyor. Yani dünyaya denmek isteniyor ki:
“Biz savaş isteyen bir ülke değiliz…
Korunması gereken tarihi ve kültürel bir medeniyetin temsilcisiyiz…
Küçük ama köklü bir devletiz…
Korunmaya ihtiyacımız var…”
Bakın, bunların hiçbiri tesadüf değil…
Tam bu imzalar atılırken, başka bir platformda ise Ermenistan, kendi kültürüne ait olduğunu iddia ettiği dolma yemeğini UNESCO Somut Olmayan Kültürel Miras listesine kabul ettirme mücadelesi veriyordu.
Ama meselenin sadece kültür tarafı yok…
Ermenistan aynı zamanda hızla silahlanıyor.
Çünkü Rusya’nın gücünü biliyor, Ukrayna örneğini görüyor ve geleceğe hazırlık yapıyor.
Daha birkaç gün önce Fransa ile ciddi silah anlaşmaları yaptı. NATO’ya yakınlaşmaya hız verdi. ABD ile stratejik ortaklık anlaşması imzaladı. Askeri iş birliklerini artırdı…
Yani bir yandan dünyaya “barışçıl devlet” imajı verirken, diğer yandan bölgenin yeni güç dengelerine hazırlanıyor…
Peki sonuç ne olur?
Ermenistan çok kısa süre sonra seçime gidiyor ve bu seçimin sonucu bölgedeki dengeleri ciddi şekilde etkileyecek.
Mevcut Başbakan Nikol Paşinyan daha ılımlı bir çizgide görünüyor. Karabağ’ın Azerbaycan toprağı olduğunu kabul ediyor. Türkiyesiz bir Ermenistan’ın bölgede rahat nefes alamayacağını biliyor. Barışın, Ermenistan halkı için refah ve insanca yaşam anlamına geldiğinin farkında…
Eğer yeniden seçilirse bu ılımlı sürecin devam etmesi mümkün görünüyor.
Ancak daha sert ve radikal gruplar iktidara gelirse, bölgede dengeler yeniden bozulabilir ve barış bu coğrafya için bir kez daha hayal olmaktan öteye geçemeyebilir…
