BoyukMillet.com Türkçe Biz yanmasaq vətən yanar
Əziz oxucular, mən Əvəz Zeynallı ilə mətbuatdan tanışam. Düşünürəm ki, o da mənim adımı eşidib, amma bəlkə də haradasa şəxsən görüşmüşük; axı ölkə kiçikdir və demək olar ki, hamı bir-birini tanıyır…
Əvəz Zeynallı haqqında burada danışmaq əvəzinə (onu tanıyanlar artıq tanıyırlar), son bir neçə gündür ki, Azərbaycanın əsas təhsil mərkəzi olan Elmlər Akademiyasının qarşısındakı parkda masa açıb kitablarını satması faktına toxunmaq istəyirəm…
Əslində, bu aksiyanı eyni universitetin qarşısındakı parkda kitablarını satan Keramet Büyükçöl başlatmışdı. Daha sonra bu aksiyaya Evez Zeynallı da başladı. Sosial mediadan çox istifadə etdiyim üçün tədbirin ilk gününü çox yaxşı xatırlayıram: çox kiçik bir masa, bir neçə kitab və yoldan keçənlərin maraqlı baxışları…
Burada mövzudan yayınmağa dəyər; bildiyim qədəriylə, Keramet Büyükçöl də oxşar şəkildə başladı. Daha sonra o, işlənmiş mikroavtobus alıb kitab mağazasına çevirdi və hətta digər bölgələrdə yeni mikroavtobuslar almağı planlaşdırmağa başladı!
Əvəz Zeynallı dəhşətli bir xəstəliklə mübarizə aparır. Bu, bizim kimi ölkələrin taleyidir… Türkiyədə də amansız bir xəstə və ya kiçik bir uşaq müalicə üçün xalqdan ianə toplayır…
İnkişaf etmiş ölkələrdə bunu görməzdiniz, ya da nadir hallarda rast gəlinir. Ən kiçik bir halda da sosial xidmətlər müdaxilə edir və problemi mümkün qədər həll etməyə çalışırlar. Amma təəssüf ki, bu, hazırda bizim kimi ölkələrdə mümkün deyil…
Hər halda, mövzuya qayıdaq. Çünki mən, ömrümün yarım əsrini bu xidmətə həsr etmiş diaspor nümayəndəsi olaraq, bu mövzu haqqında yazmağı özümə borc bildim və elə də edirəm.
Əvəz Zeynallıya göstərilən maraq və diqqət çox yüksək səviyyəyə çatıb. O, buna təəccübləndiyini bildirib və belə bir diqqət gözləmədiyini bildirib.
Bəs, əslində, niyə bütün bu maraq?
Bütün hadisəni izlədiyim üçün bu hərəkətin necə bu formada olduğunu öz sözlərimlə izah etməyə çalışacağam.
Dediyim kimi, mən Azərbaycan türküyəm. Amma, Azərbaycanda doğulub böyüməsəm də, ömrümün yarım əsrini bu işə həsr etmiş və Azərbaycanla çox sıx əlaqələri olan biri kimi, inanıram ki, bunları yazmaq mənim haqqımdır…
Əvəz Zeynallının hərəkəti, mahiyyət etibarilə, Azərbaycan xalqı üçün özünüdərk prosesidir. Başqa sözlə, xalq birdən-birə harada olduqlarını, nə ilə qarşılaşa biləcəklərini, çox gec olmamışdan əvvəl necə birləşməli olduqlarını anladı və bu hərəkətlə reallığın əsl üzünü gördü. Onlar hər an hər kəsin başına nə gələ biləcəyini və nəticənin necə olacağını başa düşdülər…
Əslində, küçədə kitab satmaq və ya küçədə bir sənət əsəri nümayiş etdirmək xoş qarşılanmalı bir şey deyil. Bu, heç də ibtidai bir davranış deyil, utanılacaq bir şey deyil və əlbəttə ki, belə olmamalıdır…
Ən inkişaf etmiş ölkələrdə, xüsusən də Avropada, ən vacib meydanlara və ya ziyarətə dəyər yerlərə getsəniz, onlarla sənətkarın sənətlərini tətbiq etdiyini görəcəksiniz. Rəssamlar və sənətkarlar bu meydanlarda öz bacarıqlarını və ideyalarını nümayiş etdirirlər. (Məsələn, Parisdəki Eyfel qülləsi, İtaliyadakı Piza əyri qülləsi və s.)
Amma Əvəz Zeynallının hərəkəti bir az fərqli və düşündürücüdür. Üstəlik, nə qədər düşündürücü olsa da, orada satdığı kitabın adı da eyni dərəcədə əhəmiyyətlidir…
“Selcanın doğma şəhəri”
Hazırda Azərbaycanda deyiləm. Əgər orada olsaydım, mütləq gedib o kitabı alıb oxuyardım. Bundan əlavə, bir şey haqqında tam məlumat olmadan yazmaq mənim tərzim deyil…
Texnologiya o qədər inkişaf edib ki, Əvəz Zeynallının kitabını ora getmədən və ya kitabı şəxsən görmədən oxumaq mümkündür. Mən də elə etdim. Süni intellektdən onun məzmununu tərtib etməsini istədim və xoşbəxtlikdən, o, bunu etdi.
Mən başa düşdüyüm qədər, Selcan Evez Zeynallının qızıdır və Evez bu kitabı Selcan obrazını əhatə edən bir hekayə əsasında yazıb…
Kitab sədaqət, insan münasibətləri və insanın vətənindən gözləntiləri mövzularına əsaslanır.
Qısacası:
“Torpaq, mənsubiyyət, kimlik və keçmişlə əlaqə…”
Məncə, Əvəz Zeynallı buna nail oldu. O, yatan xalqın heç olmasa bir hissəsini oyatdı. Bəlkə də bunu demək mümkündür:
Əvəz Zeynallı Mirzə Ələkbər Sabirin
“Səs çıxarma, yatan ayıdır, qoy uzansınlar,
mən yatanlarla razı deyiləm, qoy başqası onları yatırmasın” deyimini təkzib etdi.
Beləliklə, indi bu ifadəni tarixə dəfn edə bilərik…
